Beleid hedendaagse kunst
Het Domein heeft zich de laatste jaren bij uitstek ontwikkeld en geprofileerd als een nieuw soort presentatie-instelling op het gebied van de hedendaagse kunst. Het Domein is gevestigd in het ‘centrum van de periferie’, op redelijke afstand van andere cultuurcentra als Heerlen, Maastricht, Brussel, Antwerpen, Aken, Keulen en Düsseldorf. Figuurlijk bevindt Het Domein zich ook in het ‘centrum van de periferie’ omdat het een duidelijk eigen(wijs) beleid voert. Het Domein richt zich met zijn collecties en presentaties op de nieuwste ontwikkelingen in de internationale hedendaagse kunst en op de (re-)actualisering van relevante artistieke voorbeelden uit het verleden. Op die manier is er sprake van een programma met zowel ‘jonge’ als ‘oude’ helden.

Missing link
Het Domein wil op professionele wijze invulling geven aan zijn functie als missing link: de onmisbare schakel tussen high en low, tussen het centrum en de periferie. Hoewel het beleid zich daarbij in principe richt op alle media, is er de laatste jaren onmiskenbaar sprake geweest van een rode draad op het gebied van de fotografie, de videokunst en de nieuwe media. Ook wordt vanaf 2000 structureel aandacht besteed aan kunstenaars die zich bewegen in het overgangsgebied tussen allerlei subculturen en de officiële kunst (cross-overs).

Nieuwsgierigheid, eigenzinnigheid en creativiteit
Nieuwsgierigheid, eigenzinnigheid en creativiteit kenmerken het beleid van museum Het Domein. Allereerst is er natuurlijk een grote nieuwsgierigheid naar de ontwikkelingen in de hedendaagse kunst, naar de manier waarop kunstenaars de wereld van vandaag steeds opnieuw uitspreken, ieder voor zich in zijn/haar eigen onnavolgbare beeldtaal. Daarnaast is onze nieuwsgierigheid gericht op de economische, politieke en culturele context van die artistieke ontwikkelingen, in internationaal perspectief, en op de betekenis daarvan voor de werking van het museum op lokaal niveau. Zo proberen wij steeds opnieuw een spannende ontmoeting tussen de stad en de wereld tot stand te brengen.

Vinger aan de pols
Mede dankzij de relatief jonge leeftijd van ons museum zijn we gezegend met de vrijheid om een eigenzinnige en onafhankelijke artistieke koers te varen. Zowel in het presentatiebeleid als in het collectiebeleid heeft deze onafhankelijke positie er toe geleid dat er duidelijke, eigen(wijze) keuzes gemaakt zijn en dat er niet naar gestreefd is om brede kunsthistorische overzichten te presenteren, noch om op een encyclopedische wijze hedendaagse kunst te verzamelen. Onze voorkeur gaat eerder uit naar een contextuele benadering, waarbij we op een heel persoonlijke manier proberen een vinger aan de pols te zijn van contemporaine ontwikkelingen in de beeldende kunst en zo onze eigen stem te zingen in het koor van de hedendaagse kunst. Meer specifiek richten wij ons op kunstenaars en kunstwerken die zich onderscheiden door een uitzonderlijke, onafhankelijke artistieke visie en door een uitgesproken stellingname ten opzichte van de wereld die hen omringt. We zoeken naar de protagonisten binnen een relatief jonge generatie beeldende kunstenaars, ongeacht de geografische herkomst, maar ook naar hun voorbeelden, en naar artistieke posities uit het verleden die volgens ons een bijzondere relevantie of urgentie voor het heden (kunnen) hebben.

Wijk en de wereld
Het voeren van een internationaal beleid in een lokaal-perifere context vereist natuurlijk de nodige creativiteit. Zoals ook hierboven aangegeven zien wij een enorme uitdaging in het spanningsveld tussen de 'wijk' en de 'wereld' en maken we graag veel werk van het engageren van de lokale samenleving. Door consequent de lat hoog te leggen en tegelijkertijd te gaan voor intensieve (inter)nationale samenwerking enerzijds en het mobiliseren van een groeiende culturele achterban anderzijds, blijken ondanks de beperkte middelen keer op keer de meest fantastische ambities realiseerbaar.