Een samenwerkingsproject van Museum het Domein en Stichting Theaterwerkplaats Het Kruis van Bourgondië, Maastricht naar aanleiding van de theatervoorstelling "Doa tuut 't".

Het Domein maakte een selectie uit de tentoonstelling "Mijn-tekens" zoals die in 1995 in Belgisch Limburg werd getoond door het Cultureel Centrum van Maasmechelen en de Maaslandse Kunstkring. De exposanten zijn: Marc Milissen, Dalemans Bros, Stefan Kellens, André Bertels en Jan Winkels.

Over de oorspronkelijke tentoonstelling
Hierin exposeerden ruim 60 beeldend kunstenaars uit de regio, de provincie en de euregio werk rond het thema 'de betekenis van de mijn voor de mensen van toen en nu'.

Achtergrond
Het eerste decennium van de twintigste eeuw was voor het Kempense landschap, haar economie, het sociale leven en de woningbouw een tijd van revolutionaire omschakeling. De mijnactiviteiten in deze regio begonnen rond 1917 en waren wisselend succesrijk tot in 1992 de laatste mijnen in Beringen en Zolder werden gesloten. Één lang mensenleven is getuige geweest van opgang, bloei en ondergang van het mijnwezen. De sociale impact van deze relatief korte periode was ingrijpend en onuitwisbaar.

Van een homogeen gesloten Kempense gemeenschap is deze door de aanvoer van allochtone arbeidskrachten uitgegroeid tot een multiculturele bevolking. Ook het Kempens landschap kreeg door de mijnbouw een totaal ander aanzicht; de vlakke heide werd teruggedrongen tot beperkte natuurreservaten. Overal werden wegen, woningen, kerken en ontspanningsaccomodaties opgebouwd. De heroïek van het mijnwerkersbestaan: de angst, het zweet, de zwarte sluier, de onmenselijkheid van het werk zelf, het gevaar van instortingen en ontploffingen.

Nooit eerder was dit thema in deze streek aanleiding voor artistieke scheppingen. Bezig zijn met het mijngebeuren momenteel is zich zowel bezinnen over een stuk reëel verleden als over de toekomst, die van het verleden niet los te koppelen is. Plaatselijke kunstenaars die direct of van nabij onmiskenbaar beïnvloed zijn geworden door sedimenten van het mijnverleden in hun creatieve geest, hebben de beleving van de talloze en veelzijdige impressies vertaald in markante ‘mijn-tekens’.